MIL

Onze eerste ‘echte’ mini kortfilm. Special thanks to MIL SINAEVE.

Scenario & Coaching VAF workshop

2010 staat bij de Vossen in het teken van de S&C VAF workshop onder leiding van Vlaanderens topdocent, op gebied van scenarioschrijven, Ed Vanderweyden. Ons project is nog steeds VEDETTE en onze topcoach is Serge Bierset (creative director van Studio A.). The first draft wordt verwacht eind 2010. To be continued…

Scenario Atelier

Ondertussen is ons ‘VEDETTE’ verhaal niet weerhouden voor het scenario atelier.(De jury bestond uit Dorothée Van den Berghe, Marc Didden, Annemie Degryse en Antonino Lombardo.)
Spijtig want we geloven sterk in het verhaal. Het frustrerende is dat we achterblijven met een ‘NEE’ zonder ook maar enige vorm van feedback. Hoe kan je als beginnend, ondertussen 5jaar zwoegende, scenarist zo vooruitgang boeken. Door te blijven pennen, zeker. Maar om Ramses Shaffy te eren. ‘We zullen doorgaan’.

We zullen doorgaan, met de stootkracht van de milde kracht
We zullen doorgaan, in de sprakeloze nacht
We zullen doorgaan, we zullen doorgaan
We zullen doorgaan, tot we samen zijn

We zullen doorgaan, met de weifelende zekerheid
Om door te gaan, in een sprakeloze tijd
We zullen doorgaan, we zullen doorgaan
We zullen doorgaan tot we samen zijn

We zullen doorgaan, met het zweet op ons gezicht
Om alleen door te gaan, in een loopgraaf zonder licht
We zullen doorgaan, we zullen doorgaan
we zullen doorgaan, tot we samen zijn

We zullen doorgaan, telkens als we stilstaan
Om weer door te gaan, naakt in een orkaan
We zullen doorgaan, we zullen doorgaan
We zullen doorgaan, tot we samen zijn

We zullen doorgaan, als niemand meer verwacht
Dat we weer doorgaan, in een sprakeloze nacht
We zullen doorgaan, we zullen doorgaan
We zullen doorgaan, tot we samen zijn

Vedette

Vorige vrijdag (27augustus2009) zijn de Vossen opnieuw uit hun hol gekropen. Momenteel pennen zij aan een project (werktitel ‘VEDETTE’) waarvan het idee 2 jaar geleden aan hun brein ontsproten is. Het verhaal heeft ondertussen al enkele facelifts ondergaan en lijkt zo langzamerhand vorm te krijgen. (Hieronder één van onze eerste logo’s, ook nog zonder facelift en inktosuctie)

Al doende leert men

Ondertussen is het hier een beetje stil. Laat ons hopen stilte voor de storm, want we blijven schrijven natuurlijk. Tot het bittere eind. Schrijven, schrappen, zweten, schrappen, zwoegen, schrappen, feedback en helemaal opnieuw. Nu we hebben een goed idee. Rest ons enkel nog om alles zwart op wit te krijgen. Peace of cake denk je dan, maar niets is minder waar. Scenarioschrijven is 1%  idee/inspiratie en 99% uitwerking/transpiratie. Al doende leert een vos zijn streken. Wordt vervolgd…

into the wild

into magic

into poetry

into Penn

Wat een beklijvende prent. Geniaal, trouwens waargebeurd, verhaal. Beeldschone beelden, waarvan je je als cinefiel de vraag stelt; hoe hebben ze dat in godsnaam gedaan. Alles gedragen op de golven van Eddie Vedders vocalen en de geniale protagonist, Emile Hirsch. Magisch. Toverkunst die je diep raakt. Dit is veel meer dan film, dit is wellness voor de ogen, maar dan in de wildernis. Into the Wild.

weetjes
*er werd 8maand gedraaid en alles op lokatie
*Penn volgde Emile 4maand om zeker te zijn van zijn keuze voor hem als protagonist
*het duurde 10jaar voor Penn om zijn film gedraaid te krijgen, omwille van het waargebeurde verhaal en de onderhandelingen met de nabestaanden.

VOSkaas

Heel lekker hoor, te vinden op de vroegmarkt van Diksmuide.

(n)iemand

Wat blijft me bij van de film nieuwe film van Patrice Toye(Rosie). De schitterende muziek van John Parish, de fantastische zand in flat scene, de traagheid, het verhaalidee, en het thema:oude liefde roest niet… Maar al bij al niet echt een film die blijft hangen, mss door de tweede act die zich afspeelt op een eiland dat beter onbewoond was gebleven. Act 1 en 3 daarentegen(terug in Brussel) konden me wel beklijven en ergens kwam er spontaan een gebroeders Coen gevoel bij me op. Mss omwille van de Barton Fink-achtige flatlokatie in de film. Dus wat blijft me nu eigenlijk bij van de film? (N)iets.

octopus

Blijkbaar een Italiaanse serie(La Piovra). Ken het niet.

Een ander zijn geluk

De beste vlaamse film die ik ooit zag. Helemaal mijn ding. Die eenzaamheid, vervreemding die er heden ten dagen heerst in dorpen. Schitterend weergegeven. Wie kent tegenwoordig zijn medemens nog? En dan die statische shots, hedendaagse decors die toch anders bekeken worden, gesloten gordijnen, overdreven gesorteerde winkelrekken, sobere rauwe belichting. Misschien iets teveel bekende koppen, maar ja… Gewoonweg geniaal en dat voor een debuut. Dat beloofd. Beklijvend en nazinderend.